Solidariteit Blog

Click op die grafiek om dit te vergroot

Hierdie week se rubriek skakel nie heeltemal direk by ekonomiese sake in nie, maar omdat dit ʼn stillerige week op ekonomiese kant was, en hierdie saak van soveel belang is, moet die volgende feite kortliks genoem word:

Daar is gerapporteer dat die matriekslaagsyfer van 2009 op 60,6% te staan gekom het. Dit is wel die geval indien die persentasie eenvoudig bereken word as die aantal matrieks wat geslaag het (sowat 350 000) uit die aantal wat die eksamens geskryf het (sowat 580 000). Hierdie syfers verberg egter ʼn groter probleem.

Die eintlike syfer wat onder die loep geneem moet word, is hoeveel leerlinge daar in 1998 in graad 1 was, die jaar toe 2009 se matrieks hul skoolloopbaan begin het. Hierdie syfer staan op byna 1,5 miljoen. Indien ʼn mens nou die slaagsyfer uitwerk, toon dit dat minder as ʼn kwart van die leerlinge wat in 1998 hul skoolopleiding begin het, vanjaar ʼn matrieksertifikaat ontvang het. Sowat 1,1 miljoen het dus iewers langs die pad uitgeval. Slegs 76,3% van die graad 1-klas van 1998 het dit tot in graad 6 in 2003 gemaak, en slegs 62,5% tot in graad 11.

Wat verder kommerwekkend is, is dat nie eens 9% van die oorspronklike graad 1-klas van 1998 in 2009 wiskunde geslaag het nie, en dat nie eens 8% vrystelling gekry het vir studie aan ʼn universiteit nie.

Hierdie syfers dui maar net weereens aan dat die grootste rede vir Suid-Afrika se probleme op ekonomiese vlak (wat werkloosheid insluit) die swak onderwysstelsel is. Bemagtiging van die bevolking kan nie plaasvind indien meer as ʼn driekwart van dié wat die skoolstelsel binnegaan, nie suksesvol aan die ander kant uitkom nie.