Mens wil tog in die lewe altyd vorentoe en nie agter toe nie.Maar ons is besig om ‘n nuwe nasie te kweek wat te bang is om te lewe.Daar is in November 2008 by ons huis ingebreek.Die polisie het tot vandag nog uitgekom.Die speurder wat die saak ondersoek het na ‘n week geskakel en gese daar is te veel werk.Hy sluit die saak.Verbeel jou.Ons gebied word geteiken deur inbrake.Ek jaag agter verdagtes aan.Skakel die polisie en wil inligting deurgee.Die polisieman deel my mee hulle is tans te besig met die wereld sokker en kan nie nou aan hierdie saak aandag gee nie.Ek het kamera’s in die straat in my tuin.Dit is waansin.My kinders is te bang om buite te speel.My seuntjie van vyf wil nie ‘n waterbotel na sy karateklas neem,want hy is oortuig iemand gaan dit steel terwyl hy oefen.Na die inbraak maak hy allerhande planne dat die diewe net nie sy kamer kan binne kom nie.My dogterjie van 9 wil steeds nie saans gerus slaap nie,want wat as hulle weer kom inbreekEn dan vertel ek nie eers van al die kere wat ‘n ID boekie en handsak gesteel word nie.Klink dit vir u asof dit ek lekker lewe vir ‘n kind is?